SEN ÖLME ANA
Fatma AYVALITAŞ... O bir ana... Öyle sıradan bir ana değil. Yüreğine evladının acısını sığdırmış, yaşama mücadelesi vermeye çalışan, onurlu bir ana.
Onu, Gezi Direnişte oğlu Mehmet AYVALITAŞ'ın öldürülmesiyle tanıdı ülkem. Ekranlarda yüreğinizin yerinden sökülüp acıyla seslenişinden tanıdı ülkem. Onunla birlikte Ali, Ethem ve diğerlerinin analarıyla haykırdı bu ülkede katillerin elini kolunu sallayarak içimizde dolaştığını. Yargı sustu, kulaklar sağır oldu. Bir tek biz yüreğimizde hissettik acısını. Bir tek biz kahrolduk umudu yeşertmek adına. Ekranlarda, buğulanmış gözlerini izledik, içimizi çekerek. Gözyaşlarımızı içimize akıttık. Yüreğimiz isyan ateşiyle doldu. Uzatıp elimizi dokunmak istedik ekranlardan.
Onu Beşiktaş'ta,Savaşa hayır etkinliğinde,Onu Maltepe Türkan Saylan Kültür Merkezinde Kadına Şiddete Hayır etkinliğinde tanıdık.Koltuğunda sessizce oturup konuşmaları dinliyordu.Hemen yanı başımızda,dalıp dalıp gidiyordu.Kürsüye davet edilip çıktığında bu günleri hissedercesine; ''oğlum yaşasaydı bugün asker olacaktı....bu acıya bu yürek ne kadar dayanır bilmiyorum...'' acısını sloganlarımızla paylaştık....Direncimiz güç vermişti Fatma anamıza....
Fatma AYVALITAŞ! Oğlu Mehmet’in acısına daha fazla dayanamadı... Geçirdiği kalp krizi sonucu Mehmet’in kollarına gitti. Acımız yüreğimiz dağladı... Öfkemiz alanlara sığmadı.
Merak ediyorum! Katiilere gözyaşı dökenler, Fatma anamızın acısını yüreğinde hissettiler mi? Gerçi bunu beklemek, kırmızı kar yağmasını beklemek kadar mantıksız. Şunu hiç kimse unutmasın. Hiç bir ananın acısı kimsenin yanına kar kalmaz. Anaların ahı mutlaka, ama mutlaka katilleri yok edecek. Mutlaka akan gözyaşları içinde boğulacaklar. Alanlarda sorgusuz infaz edilen çocuklarımızın yürekleri vicdanlarını boğacak.
Fatma ana sen rahat uyu. Meydanlar, bu onurlu yürekler sizleri asla unutmayacak. Dökülen gözyaşları sel olup katilleri boğacak. Gün gelecek çiçekler dalında sevgi, kardeşlik, demokrasi ve özgürlük renginde açacak. Gün gelecek, tarlada tohum, fabrikada pamuk desen desen işleyecek yürekleri. Gün gelecek, fabrikalar, tarlalar, renklerin cümbüşünü yaşayacak.
