PAKET YAYIN ve MASALLAR
Hani belirli bir yaş grubunda olan insanlar bir araya geldiğinde''eskiden'' diye söze başlar, dünlerde yaşadığı iyi, kötü, acı, tatlı anılarını tazeler, bir yerde de o günlere olan özlemini gizliden gizliye gidermeye çalışır. Bugün bende öyle yapacağım.
Çocuksu dönemlerimizde büyüklerimiz, özelliklede kış aylarında, odun sobasının etrafında toplar, bizlere masallar anlatırlardı. Pür dikkat, onaların ağzından çıkacak bir sonraki cümleyi merakla beklerdik. Bazan öyle dramatik şeyler anlatırlardı ki, başımızı onların görmeyeceği bir yana çevirir, gözyaşlarımızı silerdik.
O dönemlerde herkesin evinde öyle radyo falan yoktu. Olanlarda, mahallenin en ''zengini'' diye anılır, gizliden saygı duyulurdu.
Rahmetli babam radyo aldığında, arkası yarın programının abonesi olmuştuk. O saat yaklaştığında komşular bir bahaneyle evimize gelir, hoş sohbet arkası yarını dinlerdik.
Derken ülkemize Televizyon denen bir teknoloji girdi. Yanılmıyorsam 1974 ya da 75 ti.Hiç unutmam,beş bin liraya almıştık.O da taksitle.
Öyle seyretmek kolay değil.Çatıya beş metre uzunluğunda bir anten dikeceksin,rüzgar estiğinde sağa sola dönmesi nedeniyle tekrar çatıya çıkacaksın,biri pencerede bekleyecek,sen yukardan sağa sola çevirirken aşağından''tamam öyle kalsın'' diyecek ve ineceksin.Tabi şimdiki gibi ekran ayna gibi net değil.Paket yayın yapılıyor.O da karlı.Siyah beyaz.Ekrandan sesi duyuyorsun ama,hareketleri net değil.Tek bir kanal var,TRT!Paket yayında ne varsa onu izliyorsun.Ev sinema salonu gibi.Komşular gözlerini ekrana odaklamış,hareketleri izliyor,yorumlar yapıyor.Acıklı bir türkü çaldığında,başlarındaki tülbentle,akan göz yaşlarını siliyor,bir ağacın rüzgar çıktığında sallanması gibi,hafif hafif sallanıyor,içindeki yaşadığı acıyı dışa vuruyor.
Paket yayın, tek bir elden kamuoyuna verilen bir program. Tıpkı büyüklerimizin bizlere anlattığı masallar gibi. Kurgulanmış bir yaşamın, seyredilmesi gibi. Bir kişi çıkıyor, milyonlara bir şeyler anlatıyor, anlatılan o şeyler toplum tarafından olduğu gibi kabul görüyor.''Nerden duydun'' sorusuna ''televizyondan'' yanıtı, inkârı mümkün olmayan doğrular gibi kanıksanıyor.
Bugün bakıyorum da;televizyon ekranları ayna gibi net.Baktığında içini görecekmişsin gibi canlı,canlı..Bugün her evde teknolojinin tüm nimetleri var.Var ama,yine bir kişi konuşuyor,milyonlar dinliyor.Tıpkı yıllar önce,siyah,beyaz ve karlı yayın yapan televizyonlar gibi birileri hep masal anlatıyor bizlerde dinliyoruz.Diyorum ya;''usta'' söyledi.İnkarı mümkün olmayan ''doğrudur'' bu.
Ülkemde paket yayın yapılıyor, paketler açılıyor! İçinde bizleri mutlu eden gerçekler yok.
Acaba dünler daha mı güzeldi ki, hep özlem duyuyoruz. Eskiden sokaklarda mutluluk vardı, özgürlük vardı, sevgi, dayanışma vardı. Sokaklar özgürdü. Bizi yönetenler bu kadar korku salmıyordu etrafa. Yargısız infazlar fütursuzca olmuyordu... Gençlerimiz her nedense son on yılda, sokak ortasında katledilir oldu. Hak, hukuk arayanlar,''terörist''oldu. Parasız eğitim isteyenler tutuklanır oldu.
Sonuç olarak, her kanalda paket yayınlar devam ediyor.Ve bizler siyah,beyaz izliyoruz.Gözün aydın TÜRKİYE çağ atladık...
