Büyüdük Ama Özler Olduk Her Şeyi

Gelin sizinle beyin jimnastiği yapalım isterseniz... İsterseniz işe hayallerimiz katarak başlayalım... Hani büyük umutlarla yaşam mücadelesine atıldığımız bir süreci canlandıralım belleklerimizde. Tıpkı bir film şeridini geriye sarar gibi çocukluğumuza gidelim... Hatırlayabildiğimiz her şeyi hatırlamaya çalışalım.
Mesela; çocukken komşularımızın kapı önlerinde büyük bir mutlulukla sohbetlerini hatırlayalım. Mahalle arasında arkadaşlarımızla top oynadıklarımızı, yaramazlıklarımızı hatırlayalım....Mesala,20 30 mahalle öte de vefat eden bir komşunun duyduğumuzda, koşar adım cenazesine gitmememizi, acılarını paylaştığımızı hatırlayalım isterseniz....Ya da ,mahalleye yeni taşınan birinin eşyalarını indirmeye yardım etmemizi, aç olduklarını var sayarak eve yemeğe davet ettiğimizi hatırlayalım...Yoksul olduklarını düşündüğümüz komşularımıza kimsenin haberi olmadan yemek taşıdığımızı hatırlayalım...
Hasta olduklarında başucundan ayrılmadığımız dostlarımızı hatırlayalım... Belleklerimizi zorladıkça zorlayalım. Mesela sevmelerimizi, sevdalarımızı hatırlayalım... Tertemiz, su kadar berrak sevmelerimizi... Hani iki satır mektup alabilmek için günlerce beklediğimiz, pencereye çıkısında, yüzünü bir kere göreyim dediğimiz için yüzlerce defa sokak taşlarını aşındırıp, volta attığımız onurlu sevmelerimizi hatırlayalım üşenmeden...
Sonra hatırladıklarımızı önümüze koyup, hatırlamak istemediğimiz bu günün çirkefliklerini sorgulayalım benliğimizle. Ne oldu da farklılaştık? Sihirli bir değnek değdi sanki kafamıza, şuurumuzu yitirdik. Sokaklar işsiz dolu, komşular yoksullukla mücadele ediyor, çocuklarımız gelecek endişesi yaşıyor, aldığımız maaş yetmiyor... Sevmeleri saymıyorum... Günü birlik kaçamak oldu onun adı... Ayakkabı değiştirir gibi, ayaklar altına alındı sevmeler... Yardımlar siyasi şova dönüştü hayasızca... Kullar kul olmaya özendirildi lütufsüzca... Hainliğin adı dostluk oldu pazarlarda. Kapı önlerinde mutlulukla sohbet eden analarımızın yerini, betonarme binalar aldı. AVM’ler sardı dört bir yanımızı soyulurcasına... Her yanımız buz kesti acımasız kapitalizm sayesinde. Yiğitlik, susmanın, kimsenin işine karışmamak oldu. Doğruyu söylemek ''Aman bu işlere burnunu sokma'' oldu. Aba altından sopa göstermek oldu demokrasinin adı. Korka korka yaşamak oldu vatandaşlık tanımı. Herkesin herkese şüpheyle baktığı bir set oldu yeşil alanlar... Düşünmek dahi, beyin okuyucu üfürükçüler sayesinde tehlikeli oldu günümüzde.
Yazık oldu, düne, bugüne, yarınlara. Koca bir yüz yıl ahmaklar yüzünden heder oldu gitti...