SAKINCALI PİYADE

SAKINCALI PİYADE

''' Dağ gibi birer delikanlıydık.Babamız,sırtında taşıyarak getirirdi,aşımızı,ekmeğimizi.Arabalar,şırıl,şırıl geçerken ışıklı caddelerden,bizler,birer mumun ışığında bitirdik

kitaplarımızı.Doktorduk,Mimardık,Mühendistik,Avukattık,İşçiydik..Vurulduk,öldürüldük,asıldık Ey yy halkım
UNUTMA BİZİ.....''

Katledildiğinde, Ankara kar altındaydı. Kapkara bir kent beyazlara bürünüp, katilini gizliyordu. Belli ki katilleri '''karda yürüyüp, izini belli etmeyen'' kişi-lerdi.Uğru MUMCU ne yapmıştı? Terör örgütünün uyuşturucu, CIA, MOSSAD vb. bağlantılarını araştırmıştı.

Uğur MUMCU ne yapmıştı? Atatürk’ü anlatmıştı. Laikliğe her defasında vurgu yapmıştı. Ülkenin kurtuluşunun sosyal demokrasi olduğunu üzerine basa basa anlatmıştı. Faili meçhul cinayetlerin dış bağlantılarını anlatmıştı... Ne yazık ki, tünelin ucu gözükmeye başlamıştı ki, aynı kişi-ler tarafından haince katledildi...

Evet, mum ışıklarında bitirdik kitaplarımızı. Öğrendiğimiz her harf, gerici sisteme karşı bir aydınlıktı. Öğrendikçe aydınlandı Dünya. Öğrendikçe, sınırlar kalktı yüreğimizde. Dünyanın en uç noktasında yaşayan, acı çeken, direnen bir insanın acısı ortak oldu yüreğimize. Gözyaşları ıslattı omuzlarımızı. Of demedik hiç. Kahır etmedik hiç. Bize ne demedik hiç. Bizler biliyorduk ki, gözyaşlarının rengi aynıydı. Bizler biliyorduk ki, sevginin rengi, yüreğimizin kıpır kıpır atmasıydı. Bizler biliyorduk ki, toprağa düşen her damla, bir sonraki yılın yeşerecek, meyvesini verecek tohumlarıydı.

Katledilişinin 20.yılında milyonlarca Uğur MUMCU sessizce dolaşıyor alanlarda. Milyonlarca yürek Uğur'u anıyor sevgiyle, özlemle.  Benim Uğur gülüm... Oy yy benim yiğidim... Sen sakıncalı piyadeydin, biz verdiğin mücadelenin yorgun demokratları…