Ülkenin nereye gittiğini devamlı sorguluyoruz. Bazen verdiğimiz cevapla aldığımız cevaplar örtüşüyor ama çoğunlukla çakışıyor. Kriz çıkacak dediğimizde gerçekten kriz çıkıyor çünkü kötü yönetiliyoruz. Yoksulluk ve işsizlikten söz edildikçe, geleceğimizden umut keser hale geldik. Yaşamakla yaşamamak arasında gidip geliyoruz. Ülkede istikrarı, huzuru ve güveni sağlamakla yükümlü olan iktidar, farklı ve yapay gündemler yaratarak siyaseti kıblesizleştiriyor.
Siyasetin erdemlilik ve terbiyeden, toplumsal ahlak kurallarından uzaklaşıp, belden aşağı kaydığını görmek midemizi bulandırıyor. Siyasette geleceğe vurgu yapmayan, kıblesi şaşmış, mevsimlere göre renk değiştiren, en kötü günleri yaşamaktayız. Ülkemiz yangın yerine dönmüş kimsenin umurunda değil. Kurban bayramının yaklaştığı şu günlerde kaçak ithal etler, ithal kurbanlıklar piyasada cirit atıyor, önlem alan yok. Bankalar özelleştirilmiş, fabrikalar bir bir kapanıyor, tarım ve hayvancılık yok edilmiş, işsizlik diz boyu, asırlık kazanımlar peşi sıra satılıyor, özel sektörün canı çıkıyor, vatandaş perişan, iktidar çözüm üretmiyor. İktidardan nemalanan belli bir azınlık bal kaymak yiyor, halkın anası ağlıyor. Boşluktan yararlanan cemaat ve tarikat yapılanması ise devleti kuşatarak kadrolaşıyor. Kimse çıkıp, bu gidişe dur diyemiyor. Çünkü bunlara dokunmak cesaret ister. Zenginleşmenin ve fakirleşmenin, dinci olmanın ve dinden çıkartılmanın karar mercii onlardır. Fetvayla ceza kesmek yetkileri de vardır.
Örgütlü toplum olma yoluna engeller, barikatlar kurulmuş. Sendikaların içi boşaltılmış, kurumlar taşeronlaştırılmış, üniversiteler molla yetiştirme yerine dönüştürülmüş. Sesi birazcık çıkanlar; yazarlar, aydınlar, çizerler, gazeteciler içeri atılmış. Baskıcı yöntemlerle korku saltanatı kurularak insanlar canından bezdirilmiş.
Yaşamından hoşnut olanlar yok denilecek kadar az olmasına rağmen, iktidarın oyu günden güne artıyor. Ancak kime sorsanız vallahi ben oy vermedim diyor. Oy verenin de oyu alanın da kimi kandırdıklarını anlamakta zorlanıyoruz. Bu siyasi kıblesizlik ortamında, CHP’nin bir an önce kıblesini belirlemesi hem halkın hem de CHP’nin yararına olacaktır. Ancak, kişisel siyasi gelecek kaygısıyla belirlenen bir kıble, cemaatçilerin ve tarikatçıların kıblesi olmaktan öteye geçemez.
10.11.2010
