Esenler uç beyliğinde ise başka bir usul yürürlükte… Sadakat bol, hesap yok. Gürültü bol, bilgi yok ama uç beyine biat öncelik.
AKP’nin Esenler uç beyi M. Göksu’nun bir zamanlar gölgesinde dolaşan yaveri Abdullah Aksu, heves edip “muhalefet yapayım” diye ortaya çıktı. Lakin divan defterini açmadan, arşive bakmadan, rakamları toplamadan konuşunca olan oldu. konuşup eleştirdiği ise eski Selçuklu hanedanı İBB divani.
Yaver Abdullah Aksu Ok attı, hedef şaştı. Ok döndü, kendi miğferini yardı.
Bre zindik!
Ulaştırma kervanına bağlı Marmaray ve raylı sistemlere aynı gün %26 zam gelmiş… Haberi yok.
Akaryakıta zam yağmur gibi yağmış… Duymamış.
Aritmetik bilmeden divanda nutuk çekmek neyin cesareti?
Zamdan habersiz siyaset, toyda kılıç kalkan ekipinin gösteri için birbirine Kılıç çekmesine benzer: Gürültü çıkar, sonuç vermez.
Nasılsa düstur değişmez:
“Yaparsa AKP yapar, satarsa AKP satar.”
Cumhuriyet devrinde kurulan fabrikalar, limanlar, dokuma tezgâhları bir bir elden çıkarıldı.
Şimdi otoyollar, köprüler kervan misali devrediliyor.
Sorulunca ya suskunluk ya hamaset.
Ey kovulmuş yaver Aksu, o satış fermanlarına alkış tutan kimdi?
Bir de şu ibretlik manzara…
Uç beyine isyan ettikten sonra toy meclisine dahi layık görülmeyen Aksu, en arka sıraya itilmişti. Kelam hakkı yoktu.
Ama Cumhuriyet meclisinde birden özgürlük hatırladı.
Avazı çıktığı kadar bağırdı.
Ne var ki bağırmak, bilmek değildir.
Yüksek ses, haklılık getirmez.
Divan erkânı susturdu.
Belki de iyi oldu. Çünkü ahali doya doya izlese, bir zamanların yaverinin konuşurken hem kendini hem de uç beyi nasıl zor durumda bıraktığını daha net görecekti.
Selçuklu uç beyliklerinde liyakatsiz olan sınırda tutunamazdı.
Bizim uç beyliğinde ise hesap bilmeyenler bile kürsüye çıkabiliyor.
Toz kalkıyor. Ama toz dağıldığında görünen şu: Uç beyliği hâlâ zam fermanı yazıyor, Yaver ise hâlâ matematik öğrenememiş.
Sonuç toy biter evli evine köylü köyüne gider amma Bre zindik! Abdullah ortada kalır…
